Parodontitis: oorzaken, symptomen en behandeling

Parodontitis is een ontstekingsziekte waarbij niet alleen het tandvlees, maar ook de weefsels die tanden en kiezen ondersteunen worden aangetast. Hierdoor kan het kaakbot rondom de tanden geleidelijk afbreken. Omdat parodontitis vaak weinig pijn veroorzaakt, kan de aandoening lange tijd onopgemerkt blijven.

Parodontitis is goed te behandelen, maar vraagt om professionele zorg en blijvende aandacht voor mondhygiëne. Hoe eerder de ziekte wordt ontdekt en behandeld, hoe groter de kans dat tanden en kiezen behouden blijven.

In dit artikel lees je wat parodontitis is, hoe je de symptomen herkent, welke behandelingen mogelijk zijn en wat je zelf kunt doen om je tandvlees zo gezond mogelijk te houden.

Kort antwoord

Parodontitis is een ontstekingsziekte van het tandvlees en de steunweefsels rondom tanden en kiezen. De ziekte ontstaat door een ontregelde ontstekingsreactie op bacteriën in tandplak, waarbij bindweefsel en kaakbot verloren kunnen gaan. Mogelijke signalen zijn bloedend of terugtrekkend tandvlees, een slechte adem en losser wordende tanden. Behandeling bestaat uit professionele reiniging, goede dagelijkse mondverzorging en regelmatige nazorg. Verloren kaakbot herstelt meestal niet vanzelf.

In één oogopslag

Wat is parodontitis?

Parodontitis is een ontstekingsziekte van het parodontium: de weefsels die tanden en kiezen op hun plaats houden. Daartoe behoren het tandvlees, het wortelcement, het parodontale ligament en het omliggende kaakbot.

Bij gezond tandvlees sluiten deze weefsels goed aan rondom de tanden. Wanneer bacteriën in tandplak een aanhoudende ontstekingsreactie veroorzaken, kunnen de verbindingen tussen de tandwortel en het omliggende steunweefsel beschadigd raken.

Hierdoor kunnen verdiepte ruimtes tussen tand en tandvlees ontstaan, ook wel parodontale pockets genoemd. In deze pockets kunnen bacteriën zich ophopen. Naarmate de ziekte voortschrijdt, kan ook het kaakbot worden afgebroken.

Parodontitis is dus meer dan oppervlakkig ontstoken tandvlees. Het gaat om verlies van weefsel dat nodig is om tanden en kiezen stevig vast te houden.

Belangrijk: parodontitis kan aanwezig zijn zonder duidelijke pijnklachten. Je kunt daarom niet uitsluitend aan het uiterlijk of gevoel van je tandvlees beoordelen of het gezond is.

Wat is het verschil tussen gingivitis en parodontitis?

Gingivitis en parodontitis zijn allebei ontstekingsaandoeningen van het tandvlees, maar er is een belangrijk verschil.

Bij gingivitis is het tandvlees ontstoken zonder dat daardoor steunweefsel of kaakbot verloren is gegaan. Deze ontsteking kan doorgaans volledig herstellen wanneer de oorzaak wordt aangepakt.

Bij parodontitis is er daarnaast sprake van verlies van de aanhechting en het steunweefsel rondom tanden en kiezen. Die schade is meestal niet volledig omkeerbaar.

Parodontitis kan ontstaan wanneer een tandvleesontsteking zich bij een daarvoor gevoelige persoon uitbreidt naar de dieper gelegen steunweefsels. Niet iedereen met gingivitis ontwikkelt echter parodontitis.

Wil je meer weten over de eerste fase van tandvleesontsteking? Lees dan ons artikel over tandvleesontsteking (gingivitis).

Hoe ontstaat parodontitis?

Parodontitis ontstaat door een samenspel tussen bacteriën in tandplak en de afweerreactie van het lichaam. Bacteriën zijn daarbij een noodzakelijke factor, maar bepalen niet als enige hoe ernstig de ziekte wordt.

Ook de gevoeligheid van de persoon, leefgewoonten en bepaalde gezondheidsproblemen spelen een rol.

Tandplak, ontsteking en botafbraak

Op tanden en kiezen vormt zich voortdurend een dun laagje bacteriën: tandplak, ook wel dentale biofilm genoemd.

Wanneer tandplak onvoldoende wordt verwijderd, kan het tandvlees ontstoken raken. Bij mensen die gevoelig zijn voor parodontitis kan de ontstekingsreactie leiden tot beschadiging van het steunweefsel rondom de tanden.

Dit proces kan als volgt verlopen:

1. Tandplak hoopt zich op langs de tandvleesrand en tussen tanden en kiezen.
2. Het tandvlees raakt ontstoken en kan rood, gezwollen of bloedingsgevoelig worden.
3. Bij daarvoor gevoelige personen ontstaat verlies van aanhechting tussen de tandwortel en het omliggende weefsel.
4. Er kunnen diepere pockets ontstaan waarin bacteriën zich gemakkelijker ophopen.
5. Door verdere afbraak van steunweefsel en kaakbot kunnen tanden en kiezen uiteindelijk minder stevig komen te staan.

Tandplak kan bovendien verharden tot tandsteen. Tandsteen veroorzaakt niet zelfstandig parodontitis, maar het ruwe oppervlak maakt het moeilijker om tandplak goed te verwijderen. Tandsteen moet professioneel worden weggehaald.

Risicofactoren: roken, diabetes en erfelijke aanleg

Niet iedereen reageert hetzelfde op bacteriën in tandplak. Sommige mensen ontwikkelen relatief snel ernstige parodontitis, terwijl anderen minder gevoelig zijn.

Belangrijke risicofactoren zijn:

• Roken: verhoogt het risico, kan het herstel na behandeling verminderen en kan bloedingen van het tandvlees minder zichtbaar maken.
• Diabetes: vooral bij onvoldoende gereguleerde bloedsuikerwaarden is het risico op ernstigere parodontitis groter. Omgekeerd kan parodontitis de regulatie van diabetes bemoeilijken.
• Erfelijke aanleg: verschillen in individuele gevoeligheid kunnen mede bepalen hoe het lichaam op bacteriën reageert.
• Onvoldoende plaquecontrole: achterblijvende tandplak houdt de ontstekingsreactie in stand.
• Stress en bepaalde gezondheidsomstandigheden: kunnen indirect of via verschillende biologische mechanismen invloed hebben op de tandvleesgezondheid.

Ook eerdere parodontitis is belangrijk: iemand die succesvol behandeld is, blijft gevoeliger voor terugkeer of verdere ontwikkeling van de ziekte.

Wat zijn de symptomen van parodontitis?

Parodontitis ontwikkelt zich vaak geleidelijk. In het begin merk je mogelijk weinig, terwijl er al schade aan het steunweefsel ontstaat.

Mogelijke symptomen zijn:

• Bloedend tandvlees tijdens het poetsen of reinigen tussen tanden en kiezen.
• Rood, gezwollen of gevoelig tandvlees.
• Terugtrekkend tandvlees, waardoor tanden langer lijken.
• Een aanhoudende slechte adem of vieze smaak.
• Gevoelige tandhalzen door blootliggende worteloppervlakken.
• Pusvorming bij het tandvlees.
• Tanden of kiezen die losser gaan staan.
• Veranderingen in de stand van tanden of nieuwe ruimtes tussen tanden.
• Veranderingen in hoe tanden en kiezen op elkaar passen tijdens het dichtbijten.

Niet al deze verschijnselen zijn specifiek voor parodontitis. Bloedend tandvlees kan bijvoorbeeld ook door gingivitis of mechanische beschadiging ontstaan.

Laat aanhoudende of terugkerende klachten daarom beoordelen door een tandarts of mondhygiënist. Alleen onderzoek kan uitwijzen of er daadwerkelijk sprake is van parodontitis.

Kun je parodontitis hebben zonder klachten?

Ja. Parodontitis kan lange tijd aanwezig zijn zonder pijn of andere opvallende klachten.

Zelfs bloedend tandvlees is niet altijd zichtbaar. Vooral bij rokers kan het tandvlees minder snel bloeden, terwijl er wel sprake is van ontsteking en afbraak van steunweefsel.

Ook wanneer je tanden stevig aanvoelen en je geen pijn hebt, kan parodontitis aanwezig zijn.

Daarom zijn regelmatige tandheelkundige controles belangrijk. Een tandarts of mondhygiënist kan veranderingen herkennen die je zelf niet opmerkt.

Hoe wordt parodontitis vastgesteld?

Parodontitis wordt vastgesteld door een tandarts of mondhygiënist aan de hand van onderzoek van het tandvlees en de steunweefsels rondom tanden en kiezen.

Daarbij wordt niet alleen gekeken naar zichtbare ontsteking, maar ook naar aanwijzingen voor verlies van aanhechting en kaakbot.

De mondzorgprofessional beoordeelt onder andere:

• Of het tandvlees bloedt bij voorzichtig onderzoek.
• Hoe diep de ruimtes tussen tanden en tandvlees zijn.
• Of er sprake is van teruggetrokken tandvlees en verlies van aanhechting.
• Of tanden en kiezen losser staan.
• Of er tandplak en tandsteen aanwezig zijn.
• Of er op röntgenfoto’s aanwijzingen zijn voor kaakbotverlies.
• Welke risicofactoren aanwezig zijn, zoals roken of diabetes.

Pocketmetingen en röntgenfoto’s

Met een dun meetinstrument, een parodontale sonde, meet de mondzorgprofessional de diepte van de ruimte tussen tand en tandvlees. Dit heet een pocketmeting.

Bij een gezond gebit zijn deze ruimtes doorgaans ondiep. Verdiepte pockets kunnen wijzen op tandvleesproblemen, maar een pocketdiepte alleen is onvoldoende om parodontitis vast te stellen.

De gemeten diepte wordt daarom gecombineerd met andere bevindingen, zoals bloedingen bij onderzoek, verlies van aanhechting en eventueel röntgenologisch botverlies.

Wanneer uitgebreider onderzoek nodig is, kan een parodontiumstatus worden opgesteld. Hierin worden de metingen en andere relevante bevindingen per tand of kies vastgelegd.

Röntgenfoto’s kunnen helpen om te beoordelen hoeveel kaakbot rondom tanden en kiezen aanwezig is. Ze geven aanvullende informatie, maar tonen niet rechtstreeks of een ontsteking op dat moment actief is.

Op basis van alle bevindingen wordt bepaald of sprake is van parodontitis, hoe ernstig deze is en welke behandeling passend is.

Welke stadia van parodontitis zijn er?

Parodontitis wordt internationaal ingedeeld in vier stadia: stadium I tot en met IV. Daarnaast wordt met graden A, B en C een inschatting gemaakt van de snelheid waarmee de ziekte zich ontwikkelt of waarschijnlijk zal ontwikkelen.

De stadia worden niet uitsluitend bepaald door de diepte van pockets. Ook verlies van aanhechting, kaakbotverlies, eerder tandverlies door parodontitis en de complexiteit van de behandeling tellen mee.

De indeling in graden geeft aanvullende informatie:

• Graad A: aanwijzingen voor relatief langzame ziekteprogressie.
• Graad B: aanwijzingen voor een gemiddeld verloop.
• Graad C: aanwijzingen voor relatief snelle ziekteprogressie.

Bij het bepalen van de graad kunnen ook factoren zoals roken en diabetes worden meegewogen.

Let op: je kunt het stadium van parodontitis niet zelf vaststellen op basis van een pocketdiepte of een symptoom. Daarvoor is een volledige professionele beoordeling nodig.

Hoe wordt parodontitis behandeld?

De behandeling is gericht op het verminderen van de ontsteking, het voorkomen van verdere afbraak van steunweefsel en het zo lang mogelijk behouden van tanden en kiezen.

Een behandeling bestaat doorgaans uit meerdere stappen. Welke stappen nodig zijn, hangt af van de ernst van de aandoening, de reactie op de eerste behandeling en de persoonlijke risicofactoren.

Stap 1: onderzoek en behandelplan

De behandeling begint met het vaststellen van de ernst en omvang van de parodontitis.

De tandarts, mondhygiënist of parodontoloog bespreekt de onderzoeksresultaten en legt uit welke behandeling nodig is.

Ook wordt aandacht besteed aan de dagelijkse mondverzorging. Je krijgt instructies over effectief poetsen en het reinigen tussen tanden en kiezen.

Daarnaast worden risicofactoren besproken. Stoppen met roken en een goede regulatie van diabetes kunnen bijvoorbeeld belangrijk zijn voor het behandelresultaat.

Stap 2: professionele gebitsreiniging

Een belangrijk onderdeel van de behandeling is het verwijderen van tandplak en tandsteen, ook onder de tandvleesrand.

Bij deze reiniging worden de worteloppervlakken zorgvuldig behandeld om bacteriële biofilm en tandsteen te verwijderen. Dit wordt ook wel subgingivale reiniging of scaling en rootplaning genoemd.

Afhankelijk van de situatie gebeurt dit in één of meerdere afspraken en kan plaatselijke verdoving worden gebruikt.

Na de behandeling kan het tandvlees tijdelijk gevoelig zijn. Wanneer de ontsteking afneemt, kan het tandvlees ook iets terugtrekken, waardoor tandhalzen meer zichtbaar of gevoelig worden.

Het doel is niet om iedere bacterie uit de mond te verwijderen, maar om de bacteriële belasting en ontsteking zodanig te verminderen dat het tandvlees kan herstellen en de ziekte stabiel wordt.

Stap 3: herbeoordeling en eventuele vervolgbehandeling

Na een herstelperiode worden het tandvlees en de pockets opnieuw onderzocht.

Hierbij wordt gekeken of de ontsteking voldoende is afgenomen en of er nog verdiepte pockets aanwezig zijn.

Wanneer bepaalde plekken onvoldoende reageren, kan aanvullende behandeling nodig zijn. Denk aan:

• Opnieuw reinigen van moeilijk bereikbare worteloppervlakken.
• Een parodontale chirurgische behandeling om diepe pockets beter toegankelijk te maken.
• In geselecteerde gevallen een regeneratieve behandeling, gericht op herstel van een deel van het verloren steunweefsel.
• Beoordeling of ernstig aangetaste tanden of kiezen nog behouden kunnen blijven.

Antibiotica zijn geen standaardonderdeel van iedere parodontitisbehandeling. Ze worden alleen in geselecteerde situaties overwogen, op basis van een professionele beoordeling.

Ook een mondspoeling met chloorhexidine is geen vervanging voor professionele reiniging en goede dagelijkse plaquecontrole.

Stap 4: nazorg en onderhoud

Na een succesvolle behandeling blijft regelmatige nazorg belangrijk.

Tijdens deze onderhoudsafspraken controleert de mondzorgprofessional of de ziekte stabiel is gebleven. Zo nodig worden tandplak en tandsteen verwijderd en worden plekken met terugkerende ontsteking opnieuw behandeld.

Hoe vaak nazorg nodig is, verschilt per persoon. Afhankelijk van het risico en de toestand van het tandvlees kunnen controles bijvoorbeeld iedere drie tot twaalf maanden plaatsvinden.

Bij een verhoogd risico of resterende diepe pockets kan een korter interval nodig zijn.

Een parodontitisbehandeling is daarom meestal geen eenmalige ingreep, maar het begin van een langdurig onderhoudstraject.

Is parodontitis te genezen?

Parodontitis kan in veel gevallen succesvol worden behandeld en langdurig stabiel blijven. De ontsteking kan sterk afnemen of verdwijnen en verdere afbraak van steunweefsel kan worden voorkomen.

Dat betekent echter niet automatisch dat alle eerder ontstane schade wordt hersteld.

Wanneer door parodontitis aanhechting en kaakbot verloren zijn gegaan, komt dit meestal niet vanzelf volledig terug.

Daarom maken mondzorgprofessionals onderscheid tussen:

• Het onder controle krijgen van de ziekte: de ontsteking verminderen en verdere afbraak voorkomen.
• Het herstellen van verloren weefsel: het terugwinnen van beschadigde steunweefsels, wat slechts onder bepaalde omstandigheden mogelijk is.

Ook na een succesvolle behandeling blijft iemand met een voorgeschiedenis van parodontitis gevoeliger voor nieuwe ziekteactiviteit.

Het is dus mogelijk om weer gezond en stabiel tandvlees te hebben, maar langdurige nazorg blijft belangrijk.

Kan verloren kaakbot herstellen?

Kaakbot dat door parodontitis is afgebroken, groeit meestal niet vanzelf volledig terug.

In bepaalde situaties kan een parodontoloog een regeneratieve behandeling uitvoeren. Daarbij wordt geprobeerd om verloren steunweefsel, waaronder bot, gedeeltelijk te herstellen.

Of dit mogelijk is, hangt onder andere af van de vorm en ligging van het botdefect, de toestand van het gebit en de algemene gezondheid.

Niet iedere vorm van botverlies is geschikt voor zo’n behandeling. Bovendien kan volledig herstel niet worden gegarandeerd.

Producten voor thuisgebruik, zoals tandpasta, mondspoeling of tandvleesgel, kunnen verloren kaakbot niet opnieuw laten aangroeien.

Wat gebeurt er als je parodontitis niet behandelt?

Wanneer actieve parodontitis niet wordt behandeld, kan de ontsteking blijven bestaan en kan verdere afbraak van het steunweefsel optreden.

De snelheid waarmee dit gebeurt, verschilt sterk per persoon en zelfs per tand of kies.

Mogelijke gevolgen zijn:

• Verdere verdieping van parodontale pockets.
• Meer verlies van aanhechting en kaakbot.
• Terugtrekkend tandvlees en blootliggende tandwortels.
• Gevoelige tandhalzen.
• Losser wordende tanden en kiezen.
• Veranderingen in de tandstand of beet.
• Problemen met kauwen.
• Uiteindelijk verlies van tanden en kiezen.

Parodontitis kan daarnaast samenhangen met andere gezondheidsproblemen. Vooral de relatie met diabetes is belangrijk: diabetes kan het risico verhogen en parodontitis kan de bloedsuikerregulatie bemoeilijken.

Niet iedereen met parodontitis krijgt deze gevolgen. Wel geldt dat tijdige behandeling de kans op verdere schade kan verkleinen.

Wacht daarom niet tot tanden los gaan staan of pijn veroorzaken. Juist omdat parodontitis vaak weinig klachten geeft, is vroege beoordeling belangrijk.

Wat kost een parodontitisbehandeling?

De kosten van een parodontitisbehandeling hangen af van de ernst van de aandoening en de hoeveelheid zorg die nodig is.

Een beperkt behandeltraject kan aanzienlijk minder kosten dan een uitgebreide behandeling met meerdere reinigingsafspraken, herbeoordelingen, eventuele chirurgie en langdurige nazorg.

Bij de totale kosten kunnen verschillende onderdelen een rol spelen:

In Nederland gelden voor tandheelkundige behandelingen maximumtarieven die door de Nederlandse Zorgautoriteit worden vastgesteld.

Voor volwassenen van 18 jaar en ouder valt reguliere parodontale behandeling meestal niet onder de basisverzekering. Een aanvullende tandartsverzekering kan afhankelijk van de polis een deel van de kosten vergoeden. Voor jongeren en bij bijzondere medische indicaties kunnen andere regels gelden.

Vraag vóór de behandeling om een schriftelijke kostenbegroting. Laat daarbij uitleggen welke behandelingen noodzakelijk zijn, welke alternatieven bestaan en welke kosten je eventueel zelf moet betalen.

Waarom kan een parodontitisbehandeling duur zijn?

Een parodontitisbehandeling kan arbeidsintensief zijn. De mondzorgprofessional moet vaak meerdere tanden en kiezen zorgvuldig onderzoeken en reinigen, soms verspreid over verschillende afspraken.

Daarnaast kunnen herbeoordeling en onderhoud nodig zijn.

Wanneer je twijfelt aan de diagnose of de voorgestelde kosten, kun je vragen om uitleg van de pocketmetingen, röntgenfoto’s en het behandelplan. Ook kun je een tweede mening aanvragen bij een andere mondzorgprofessional.

Een goede behandelaar moet kunnen uitleggen waarom een bepaalde behandeling wordt geadviseerd.

Wat kun je zelf doen bij parodontitis?

Goede mondverzorging thuis is een essentieel onderdeel van de behandeling van parodontitis. Zonder effectieve dagelijkse plaqueverwijdering is het moeilijk om de ontsteking langdurig onder controle te houden.

Tegelijkertijd geldt dat je parodontitis niet uitsluitend zelf kunt behandelen. Tandsteen en bacteriële afzettingen diep onder de tandvleesrand kunnen professionele reiniging vereisen.

Met de volgende gewoonten kun je de behandeling ondersteunen.

1. Poets tweemaal per dag zorgvuldig
Gebruik een geschikte handtandenborstel of elektrische tandenborstel en een fluoridehoudende tandpasta.
Besteed extra aandacht aan de overgang tussen tanden en tandvlees, maar poets zonder onnodig veel druk.

2. Reinig dagelijks tussen tanden en kiezen
Tandplak hoopt zich ook op tussen tanden en kiezen, waar een tandenborstel moeilijk bij komt.
Ragers zijn bij voldoende ruimte tussen tanden en kiezen vaak geschikt. Bij zeer nauwe ruimtes kan floss een alternatief zijn.
Laat bij voorkeur door een mondhygiënist bepalen welke hulpmiddelen en maten bij jouw gebit passen.

3. Stop met roken
Roken is een belangrijke beïnvloedbare risicofactor. Stoppen met roken kan de tandvleesgezondheid en de reactie op behandeling verbeteren.

4. Houd rekening met je algemene gezondheid
Heb je diabetes, dan is een goede regulatie van de bloedsuiker belangrijk. Bespreek relevante gezondheidsproblemen en medicatie met je behandelaar.

5. Volg de professionele nazorg
Blijf naar controle- en onderhoudsafspraken gaan, ook wanneer je tandvlees niet meer bloedt en je geen klachten hebt.

6. Probeer niet zelf met antibiotica of sterke mondspoelingen te behandelen
Deze middelen zijn niet voor iedereen nodig en kunnen ongewenste effecten hebben. Gebruik ze alleen wanneer daar een duidelijke aanleiding voor is en volgens het passende gebruiksadvies.

Welke tandpasta en mondverzorgingsproducten kunnen ondersteunen?

Bij parodontitis is effectieve verwijdering van tandplak belangrijker dan het gebruik van één specifiek product.

Een geschikte tandenborstel, passende interdentale hulpmiddelen en een fluoridehoudende tandpasta vormen de basis van de dagelijkse mondverzorging.

Tandpasta’s die speciaal zijn ontwikkeld voor tandvleesverzorging kunnen daarbij een aanvulling zijn. Ze vervangen echter geen professionele behandeling en kunnen verloren kaakbot niet herstellen.

Voor het reinigen tussen tanden en kiezen kunnen ragers bijzonder nuttig zijn. De juiste maat is belangrijk: een rager moet de ruimte goed reinigen zonder dat je deze met kracht hoeft door te duwen.

Een elektrische tandenborstel kan het gemakkelijker maken om tandplak zorgvuldig te verwijderen. Een model met poetsdruksensor kan bovendien helpen voorkomen dat je te hard poetst.

Antiseptische mondspoelingen, bijvoorbeeld met chloorhexidine, worden soms tijdelijk ingezet rondom een parodontale behandeling. Ze zijn echter niet automatisch geschikt voor langdurig dagelijks gebruik. Chloorhexidine kan onder andere verkleuringen en smaakveranderingen veroorzaken.

Bespreek met je tandarts of mondhygiënist welke producten in jouw situatie het meest geschikt zijn.

Voorbeelden uit ons assortiment

Bij parodontitis is een goede dagelijkse mondverzorging belangrijk om te voorkomen dat tandplak zich opnieuw ophoopt. Welke producten het meest geschikt zijn, hangt onder andere af van de ruimtes tussen je tanden en kiezen, de gevoeligheid van je tandvlees en het advies van je mondhygiënist.

Interdentale ragers zijn vaak een belangrijk hulpmiddel bij de dagelijkse verzorging. Ze helpen tandplak te verwijderen op plaatsen waar een tandenborstel moeilijk bij komt. Kies altijd een passende maat en gebruik geen kracht. Bij parodontitis kunnen de ruimtes tussen tanden en kiezen verschillen, waardoor meerdere ragermaten nodig kunnen zijn.

Een zachte tandenborstel of elektrische tandenborstel met poetsdruksensor kan helpen om de tandvleesrand zorgvuldig te reinigen zonder onnodig hard te poetsen. Combineer dit met een fluoridehoudende tandpasta. Een tandpasta voor tandvleesverzorging kan een passende keuze zijn, maar de poetstechniek en dagelijkse plaqueverwijdering blijven het belangrijkst.

In sommige situaties kan een mondzorgprofessional tijdelijk een antiseptische mondspoeling adviseren, bijvoorbeeld rondom een parodontale behandeling. Gebruik zulke producten volgens het specifieke advies en niet automatisch als onderdeel van je dagelijkse routine.

Onderstaande producten kunnen de mondverzorging ondersteunen, maar behandelen parodontitis niet zelfstandig. Professionele behandeling en regelmatige nazorg blijven essentieel.

Bekijk het volledige specialistische assortiment bij parodontitis van Dentalshop.

Kan parodontitis vermoeidheid veroorzaken?

Parodontitis is een chronische ontstekingsziekte en kan samenhangen met ontstekingsprocessen in het lichaam. Dat betekent echter niet dat vermoeidheid automatisch door parodontitis wordt veroorzaakt.

Vermoeidheid is geen specifiek symptoom waarmee het kan worden vastgesteld.

Er zijn veel mogelijke oorzaken van vermoeidheid, waaronder slaapgebrek, stress, medicatie en uiteenlopende medische aandoeningen.

Heb je parodontitis en ben je daarnaast langdurig of onverklaarbaar vermoeid, bespreek dit dan met je huisarts. Het is belangrijk om andere mogelijke oorzaken niet over het hoofd te zien.

Een parodontitisbehandeling is gericht op het verbeteren van de mondgezondheid en kan niet worden beschouwd als een bewezen behandeling tegen algemene vermoeidheid.

Is een parodontitisbehandeling altijd noodzakelijk?

Wanneer actieve parodontitis is vastgesteld, is behandeling doorgaans nodig om verdere afbraak van het steunweefsel te beperken.

Dat betekent niet dat iedere patiënt dezelfde behandeling nodig heeft.

Bij beperkte parodontitis kan professionele reiniging in combinatie met goede dagelijkse plaquecontrole voldoende zijn om de ziekte onder controle te krijgen. Bij ernstigere of complexere vormen kan een uitgebreider behandeltraject noodzakelijk zijn.

Ook wanneer parodontitis eerder succesvol is behandeld en de situatie stabiel is, blijft periodiek onderhoud belangrijk.

Twijfel je of een voorgestelde behandeling noodzakelijk is? Vraag dan naar:

• De resultaten van het tandvleesonderzoek.
• De gemeten pocketdieptes en het vastgestelde verlies van aanhechting.
• Eventueel zichtbaar kaakbotverlies op röntgenfoto’s.
• Het stadium en de ernst van de aandoening.
• De behandeldoelen en mogelijke alternatieven.
• De gevolgen wanneer je besluit de behandeling niet te laten uitvoeren.

Een duidelijke diagnose en begrijpelijke uitleg helpen je om samen met je behandelaar een weloverwogen beslissing te nemen.

Veelgemaakte fouten bij parodontitis

Advies van Dentalshop

Bij parodontitis draait goede mondverzorging om twee zaken: de ontsteking professioneel laten behandelen en dagelijks voorkomen dat tandplak zich opnieuw ophoopt.

Een speciale tandpasta of mondspoeling kan ondersteunend zijn, maar is niet de oplossing voor verloren aanhechting of kaakbot. Vooral het zorgvuldig reinigen van de tandvleesrand en de ruimtes tussen tanden en kiezen maakt verschil.

Ons advies is om niet uitsluitend op symptomen af te gaan. Parodontitis kan aanwezig zijn zonder pijn en soms zelfs zonder duidelijk bloedend tandvlees.

Is parodontitis vastgesteld, laat je dan goed informeren over de ernst van de aandoening, het behandelplan en de benodigde nazorg. Vraag ook welke tandenborstel en interdentale hulpmiddelen geschikt zijn voor jouw gebit.

Met een combinatie van professionele begeleiding, goede dagelijkse plaquecontrole en aandacht voor risicofactoren is parodontitis vaak langdurig stabiel te houden.

Samenvatting

• Parodontitis is een ontstekingsziekte waarbij de steunweefsels en het kaakbot rondom tanden en kiezen kunnen worden afgebroken.
• De aandoening ontstaat door een samenspel van bacteriën in tandplak, de ontstekingsreactie van het lichaam en persoonlijke risicofactoren.
• Mogelijke symptomen zijn bloedend tandvlees, terugtrekkend tandvlees, slechte adem en losser wordende tanden.
• Parodontitis kan ook aanwezig zijn zonder pijn of duidelijke klachten.
• De diagnose wordt gesteld met tandvleesonderzoek, pocketmetingen en zo nodig röntgenfoto’s.
• Professionele reiniging, goede dagelijkse mondverzorging en langdurige nazorg vormen de basis van de behandeling.
• Verloren steunweefsel herstelt meestal niet vanzelf, maar de ziekte kan vaak wel succesvol worden gestabiliseerd.
• Tandpasta, ragers en mondspoelingen kunnen de mondverzorging ondersteunen, maar vervangen geen professionele behandeling.

Veelgestelde vragen

Controle en actualiteit

Dit artikel is samengesteld door het Dentalshop Mondzorgteam en periodiek gecontroleerd op basis van actuele inzichten, richtlijnen en adviezen van mondzorgprofessionals. De informatie is bedoeld als algemene voorlichting en vervangt geen persoonlijk advies van een tandarts, mondhygiënist of andere relevante zorgprofessional.